Circovirose porcina: síndrome multisistémica de desmedro posdestete

dc.contributor.authorLópez Lorenzo, Gonzalo
dc.contributor.authorLópez Novo, Cynthia
dc.contributor.authorPrieto Lago, Alberto
dc.contributor.authorDíaz Cao, José Manuel
dc.date.accessioned2026-03-05T08:43:47Z
dc.date.available2023-10-17es
dc.date.issued2023-03-13
dc.description.abstractO Circovirus Porcino Tipo 2 (PCV2) é un virus non envolto formado por unha cadea simple de ADN. Este virus presenta unha alta resistencia ambiental que fai que poida ser infectivo para potenciais hospedeiros durante un longo período de tempo. O PCV2 presenta unha gran especificidade de hospedeiro, sendo os porcos e os xabarís os seus hospedeiros naturais e os únicos animais que poden desenvolver unha enfermidade asociada a esta infección. Os cadros clínicos asociados a esta infección son variados e poden consistir en: infeccións subclínicas (PCV2-SI), enfermidade reprodutiva (PCV2-RD), síndrome de Dermatite e Nefropatía Porcina (PDNS) e a Enfermidade Sistémica por PCV2 (PCV2-SD). A aparición e desenvolvemento de calquera destes procesos está influenciado por diferentes factores, tales como a virulencia do xenotipo vírico, o estado inmunitario do hospedeiro e a concorrencia de coinfeccións ou pautas de manexo levadas a cabo nas granxas. A distribución da infección por PCV2 é global. En condicións naturais, os porcos inféctanse a partir dos 2-3 meses de vida cando perderon a súa inmunidade maternal. A principal forma de transmisión é a horizontal. O virus elimínase por diferentes excrecións, sendo a vía fecal-oral a principal forma de contaxio. A transmisión é moi eficiente estendéndose rapidamente a través da granxa. Así, en condicións sen vacinación pódense chegar a observar seroprevalencias próximas ao 100 % a final da etapa de cebo. A transmisión vertical tamén é posible, aínda que de forma limitada. A vacinación fronte a PCV2 é esencial para o control da infección e na actualidade practicamente todos os porcos son vacinados fronte ao virus. A vacinación aplícase habitualmente ás 3-4 semanas de vida dos leitóns e é capaz de protexer fronte á infección ata o último terzo da fase de cebo. O uso das vacinas conseguiu reducir significativamente a prevalencia de infección. Sen embargo, os intentos por lograr unha posible erradicación non foron exitosos.
dc.description.sponsorship
dc.description.tableofcontentses
dc.description.versiones
dc.formatLibro digital
dc.format.extentp. 25
dc.identifier.doi10.15304/9788419679055
dc.identifier.isbn9788419679055
dc.identifier.uries
dc.identifier.urihttps://pepa.une.es/handle/123456789/71931
dc.languageGallegoes
dc.publisherServizo de Publicacións e Intercambio Científico da USC
dc.relation.ispartofserieses
dc.rightsCreative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)en
dc.rights.accessRightsopenAccessen
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by/4.0/en
dc.subjectes
dc.subject.keywordses
dc.subject.otherVeterinariaes
dc.titleCircovirose porcina: síndrome multisistémica de desmedro posdestete
dc.typees
dspace.entity.typePublication
relation.isAuthorOfPublication7f8bf3e2-542f-483d-9846-16540565c3df
relation.isAuthorOfPublication1f98d9e3-d226-4e17-9fae-eb6177d519a8
relation.isAuthorOfPublicationa6c95944-6928-4798-bed8-ce573da9b83a
relation.isAuthorOfPublication4ef9f892-9eb4-4ae2-9d2f-37842736f16d
relation.isAuthorOfPublication.latestForDiscovery7f8bf3e2-542f-483d-9846-16540565c3df
relation.isOrgUnitOfPublication0142ba5e-2c51-4bb7-a302-c3a7dfafc9ad
relation.isOrgUnitOfPublication.latestForDiscovery0142ba5e-2c51-4bb7-a302-c3a7dfafc9ad
une.sellofalse
FECYT